Featured Posts Slider

Image Slider

Bir İnsanlık

 İnsanın en büyük hatasını sorguladım.

Kelimeler sonra doğdu.

Kendimi varsaydım doğdum.

Sevgiyi zedelediler, üslûbu koydum cümlelerime ve sonradan türeyen bir nesille engellemeye çalıştık.

Oysa içine kapandı o aşk,o taşmış siyah pıhtı.

Bir limandı kalp duvarını yaktı, yıktı onu yaraladı.

Mutluluk düşündüm çözüm için,

Sonra tekrar düşündüm de ayakkabısız çocuk ve sevgisiz masumlar adında sevgi duvarları,

İçinde beton kadar bir soğukluk.

Sarıp sarmalayamazken mutlu olmak çok da mühim değil. 

Tekrar sordum, kelimeler doğmadan önce vicdan mı vardı sanki

Sonra kaldırdım başımı göğe koca bir is

Yenimahalle taraflarında bir bacada

Arada kalmışlık ve tek kişiyim huzur arasında boş vermiştik.

Unut gönül, vicdan duyanda o duygu barınır

Vicdan duyulan da başka birine inanır

Kahkaha atan acı çekene acır

Acı çeken kahkaha atanın masumluğuna.

Ziya Öğretmen Bizim Okulda Etkinliği

 Eğitim buluşmalarında “Ziya Öğretmen Bizim Okulda” etkinliğini başlattık. İlk durak, mezun olduğum Ankara Atatürk Lisesi oldu. Mezunlardan İlber Ortaylı Hoca’mızın ve Cüneyt Özdemir’in de katıldığı buluşmamızda öğrencilerimize bir kez daha hayran kaldık. Buluşmalarımız sürecek.





İnsan

 Garibiz, duyguların sıkışıklığı ve o baskı duyusuna tanık olmasam 

Hükmedemem sana

Aşk olmasa da tutkuya boyun eğmem ama bilirim

Geceler verirsin düşünceler yanarken kağıt limanlarla

Islanırlar üstüne pisleyen herkesçe 

Heder olan kağıt yavaşça keder olur hayatında

Başarısızlık başarısı

Aşırısı insancıl 

Sonu yapım ekiyle biten kelimeler gibi tehlikeli

Sen ki korkak faşist ırkçı itici bölücü insan

Tanrı olmasa yaratan

Fikir sosyal olmasa

Soyların sonunu getirmek adına

Nokta koyardık