Featured Posts Slider

Image Slider

Gün Sonu


Sevgili akşam doğuyorsun öyle sessiz
Ve ağlarken batan güneşe sebepsiz
Özleyenler sığınıyor
Biri gelsin batan güneşler gecesinde
Sığınmak için bekliyor.
Yağmur hep yağıyordu
Yağacak iki nefes 
Tek kalacak bulutlar 
Buruk kalacak .
Eksik kalacak sonbaharsın kışla
Ve yaz nefesini üfleyecek
Böyle kaybettim iki nefesimi 
İki küçük ateşte kusacağım çılgınlığımı.

Mavi Çocuk


Üşüyorum.
Sular ve deniz gök mavi,
Toprak mutluluk arıyor.
Geçmişi hatırlıyorum.
Birer birer damlıyor camdan damlalar.
Yerler gök mavi.

Bulutlar akıyor bu akşam.
Karanlık deniz kuduruyor kafesinde.
Çayımdan tütüyor duman.
Deniz götürüyor santim santim.
Ancak bir tıkırtı uyandırabilir beni bu rüyadan.

Kimse yok ki demeyeceğim bu sefer.
Çünkü sadece üşüyorum.
Akşamlarda renk yok,
Beyaz bir gemi var sahilde.
Her yer gök mavi.

Filistinli Çocuk

Ben kendimi kaybedeli üç yıl oldu. 
Annemi ve babamı düşüncelerimde, 
Çevremi benden ayırdıklarında sekiz. 
Hala çocuktu dünyam ve çocuktu gökyüzü. 

Bir sabahtı ya da bayram sabahı. 
Abdest aldığım su kanlı. 
Aldığım yer bir morg. 
Cesetleri sesinden tanıdım ve teninden. 

Ölüm kokuyordu nefesin. 
Diktiğin kefen masumdu. 
Masumdu çocuklar ve attığın kurşun. 
Tetikte bir hayat vardı, namluda sen. 

Her attığın çığlık çaresizliğin göz yaşları. 
Ezip geçtiğin her beden morgdakilerin iskeleti. 
Ruhları olamazdı zaten. 
Çünkü hak ettiğin onur senden kalan leşlerdi. 

Her çığlıklar seni öven sesin varlığı. 
Ne yazıktı yediğin yemeğe, 
Yazıktı ki içtiğin su. 
Su gibi değildi yaşadıkların. 
Su olamazdı zaten içtiklerin.