Featured Posts Slider

Image Slider

Gün Sonu


Gün Sonu
Yine günün sonu geliyor,
Karanlığa bürünüyor sokak.
Her şey gecenin karanlığında,
Dostlar sessizliğe sığınıyor.

Çıkarsız aynalar, kar etmezdi senden,
Kaldırımsız sokaklar yol vermezdi,
Karanlıktı lambalar, aydınlatmazdı,
Yalnızdı dostlar yarar sağlamazdı sana.

Her nefeste zaman yelkovanda akıyor,
Dolup taşıyor saat.
Yaptıkların yapacaklarından,
Boynunu bükmüş bakıyor.

Gün bitiyordu ufukta,
Kovalıyordu ay dünyayı.
Yakalamak amacı değildi.
Sadece zaman geçiriyordu.

Anlaşılamazdı boşluklar,
Sana hediyeydi Rab'dan,
Uzansan bir gemi olsan,
Sudan, topraktan, çamurdan.

Eskiyen Yıllar


Eskiyen Yıllar

Yıllar; eskitmiş, kullanmış sözleri.
Bırakıp gitmiş, umudu kesmiş son sözler.
O gün ki, geldiğinde tekrar zaman.
İlerledikçe gençlikten eksilen yaşlardı.

Bir umut çaresiz fışkıran cesaret.
Dünya'da yaşamda duyulan esaret. Sürünmeyi çaresizlik saymıyor hayat.
O ki doğduğunda güldüren, ağladıkça öldüren.

Yıllara değer verdim ömür boyu.
Verilen değer hep aynı konu
Sevmek, sevilmek ve ölmekten
Başka yaşanılan değerlerdi.

Aralık geceleri bir başkaydı.
Bugün de hayat ömrümden bir yıl daha aldı.
Sessizliği bozan gülücükler,
Dünya'da var oluşumun kaydı.