Zaman Mezarlığı

 Yüzeysel insan tanımı

Yalanla gizlenilen duru bir karakter ırmağında şekillenen kaya

Kimi zaman aşınır da kopar parça parça

Irmak hararetlenir alevlenir

Ateşi söndüremez parlar

Yılmaz karanlığa ağlar

İnsan tanınmaz bir sıfatla ayrılır oradan

Tanımak güç olsa da kendi gümbürtüsünde 

Kendini tanıyor en çok , insan

Kalıp sözlere deneyim mi olur

Kalıplar aynasıdır deyimlerin

Ne çok benzeri var yanlışlarla dolu dedelerin

Yitik bir dal şelalesinin ucunda

Bütün bütün koparıyor bu şehir

Seyrin değişti suya istikrarlı sert

Aşınıyor 

Dalga dalga derede

Okyanus mu öldürsün

Sığ dere parçalarken beni 


Yorumlar