Hayat Bu


Kendimle başbaşa gözyaşım,
Damlayan bir pınara,
Su birikintisinin ortasına,
Savruluyor.

Geriye ruhla bütünleşmiş,
Parçalı bulutlu,
Duygular karmaşayla hüzünlenmiş.
Betimlemelerin kısıtlı kaldığı,
Duyguların bütünle temas edip savrulduğu bir güne başlıyoruz.

Her gün diğerinin rüzgarına kapılıp,
Sel ile önceki günleri götürüyor.
Geriye ruhumdan bir bütün,
Parçalı bir bedenle yağmur yağıyor.
Islak rüyalar da dağlar kadar.
Hülyalar kuş adasında.
Adalar denizlerden hep mi uzak?
Yoksa bu akşamlar da dalgalı mı?
Daha da kötüsü,
İyiler adalardan da uzak.
Yalnız olan ne ada ne de deniz.
İkisi ikisinden beter.
Rüyalar hep rüzgara bedel.
Kelimeler kısa.
Gök bulutlu ama anlamsız.
Hayat bulutlara bedel.
Beden toprağa...