Ankara


Bugün ıslak yağmurla bağışlanmışsın.
Gözlerini yollarda göremem.
Sonbaharda dökülen yaprakların,
Nazlı sokaklarda ezildiğinden,
Tozlu sokaklarını sevemem.

Seni sahiplenen fazla.
Ankara, yalnız kaldığında göreceksin.
Issız kaldığında,
Soğuk kokacaksın.
Ardında kim var şimdi?
Seni böyle yaşatan,
Sefil serçe kuşların sürünüşü.

Kabul edilmişsin artık.
Birçok kalp var ayazında.
Seni söküp alamam dağlarından, bulutlarından.

Yaprakların düşünce,
Tozlu sokakların kucaklasın.
Güvercinlere simitleri,
Issız bedenlerin kucaklasın.

Ankara, hâlâ aynı ayaz teninde.
Baharların yine sert.
İlk gördüğüm gibi acımasızsın.
İlk gördüğüm gibi yalnız gözlerin.